1_ دم خودم گرم! بالاخره مشکل ارسال عکس از روی کامپیوتر و لپ تاپ به گوشی اپل رو حل کردم! نه با برنامه ی "آیتونز" میشد کار کرد، نه با روش چت کردن از طریق تلگرام و نه هیچ کار دیگه ای. تا اینکه هفته ی گذشته، پسرخالم بهم پیشنهاد نصب برنامه ی "آی تولز" رو داد! این مدت آیتولز رو روی لپ تاپم نصب کرده بودم، اما هر کاری می کردم گزینه ی ایمپورتش خاموش بود. حالا فهمیدم که همزمان باید روی گوشی هم این برنامه نصب باشه. انقدر نرم افزارهای مختلفش رو دانلود کردم تا بالاخره همین حالا - یعنی 3 نصف شب - تونستم از روی لپ تاپم به گوشیم به راحتی عکس بریزم! واقعا عالی شد. از این به بعد دیگه در اینستاگرام فعالیتم بیشتر میشه.

2_ کسایی که نیومدن اینستاگرامِ من، خیلی ضرر کردند، چون من عکسهای سفرم رو در اونجا - به صورت صفحه ی قفل شده - منتشر می کنم. از طرفی دنبال نوشتنِ پست های دردودلی یا یافتنِ دوست دختر و زن و همسر هم نبودم که افراد همسر دار یا افرادی که قصدشون دوستیِ حضوری با من نیست، از این بابت نگران باشند، من صرفا جهت ارتباط با آدم های مختلف و داشتن دوست و رفیق های عمومی، اومدم اینترنت و اگر دوستانِ اینجا هم نیان، خودم بالاخره آدم هایی رو فالو میکنم. مهم اینه که من دیده بشم و از این حالت تحقیر و توهینی که در فضای وبلاگ بود، خارج بشم.

3_ وقتی آدم وارد فضای اونجا میشه، سعی میکنه برای مخاطبینی که اونها هم از خودشون عکس و مطلب میذارن و خیلی آنلاین ترند، فعالیت کنه و پست بذاره. بنابراین کم کم جذابیت وبلاگ براش از بین میره. مگر برای نوشتن متن های طولانی. به خصوص اینکه در اینستاگرام فضا شادتر و امروزی تره و می تونی با مخاطبت مستقیم حرف بزنی. من تازه داره دستم راه می افته و ممکنه در آینده صفحات عمومی و بدون عکس خودم درست کنم و فقط توش بنویسم. 

4_ احتمالش هست که وبلاگ دیگه ای با محتوای سابق که درباره دختر و پسر بود درست کنم و مخاطبین رو به صفحه اینستاگرامم ارجاع بدم. به هر حال این تازه شروع یک راه طولانیه.

منبع : .:: تیکه کلام ::. |دم خودم گرم!
برچسب ها : وبلاگ ,بالاخره